دل
دلم آنچنان صاف است،
که مُردن وآواز خواندن برایش توفیری نمیکند!
کتابِ دِلم نانوشته میماند!
دلی که میاندیشد و رؤیا میسازد!
چه از زندگی سرشار شود،
چه از مرگ...!
در هر دو شق ابدیت پنهان است!
تو را فرقی نمیکند
ـ اِی دِل ـ!
یا بمان و بخوان...
یا بمیر!!!
| لینک ثابت |
نوشته شده در پنجشنبه 24 مرداد1387;ساعت 21:57; توسط مهدی یوسف زاده ازنهبندان;

